കണ്ണാടി കാണ്മോളവും -പ്ലസ്‌ ടു മലയാളം-പാഠഭാഗം -ആശയം

•  മഹാഭാരതം സംഭവപർവത്തിലാണ് ശകുന്തളോപാഖ്യാനമുള്ളത്.
• വൈശമ്പാ യനൻ ജനമേജയന്‍റെ ആവശ്യപ്രകാരം കുരുവംശത്തിന്‍റെ മഹത്ത്വത്തെക്കുറിച്ച് വർണിക്കുന്നു. ഇവിടെയാണ് ശാകുന്തളം കഥ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്. 
• ദുഷ്ഷന്തന്‍റെ സദ്ഭരണം, നായാട്ട്, കിതപോവന വർണന, മേനകാ പ്രഷണം, ശകുന്തളയുടെ ജനനകഥ, ഗാന്ധർവവിവാഹം, ശകുന്തളയെ സ്വീകരിക്കൽ എന്നിവയാണ് വ്യാസ ഭാരതത്തിലുള്ളത്. 
• ശകുന്തളോപാഖ്യാനത്തിൽ എഴുത്തച്ഛൻ സാമാന്യമായി വ്യാസ ഭാരതത്തെ പിന്തുടരുകയായിരുന്നു. 
• ശകുന്തളയോടുള്ള ദുഷ്ഷന്തന്‍റെ ശകാരവാക്കുകളോടെയാണ് ഈ കാവ്യഭാഗം ആരംഭിക്കുന്നത്.

പാഠഭാഗം 

"ധാർഷ്ട്യമെത്രയും പാരമുണ്ടു നാരികൾക്കെന്നു

 കേട്ടുകേളിയേയുള്ളൂ കണ്ടിട്ടില്ലവം മൂന്നം.

"ഇല്ലാത്ത വലുപ്പം ഭാവിക്കുന്ന സ്വഭാവം സ്ത്രീകൾക്ക് അധികമുണ്ടെന്ന് കേട്ടി ട്ടേയുള്ളൂ. ഇതുപോലെ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ല.

കുലടയായ നീ വന്നെന്നോടു കുലീനയെ

ന്നലസാലാപം ചെയ്തതഖിലമലമലം

 വഴിപിഴച്ചവളായ നീ എന്റെ മുന്നിലെത്തി കുലസ്ത്രീയെന്ന് ഭാവിച്ച് വല്ലതും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് മതിയാക്കുക.

സുവർണമണി മുക്താഭരണവസ്ത്രാദിക-

 ളുവന്നു തരുവൻ ഞാൻ നിനക്കു വേണ്ടുവോളം.

സ്വർണവും രതനങ്ങളും മുത്തുകൊണ്ടുള്ള ആഭരണങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും നിനക്ക് ഞാൻ വേണ്ടുവോളം സ്നേഹത്തോടെ നൽകാം.

പിന്നെ നീ നിനക്കൊത്ത ദിക്കിനു പൊയ്ക്കൊള്ളണം, 

നിന്നിനിക്കാലം കളഞ്ഞിടാ വെറുതെ നീ.

അവ വാങ്ങി, സമയം കളയാതെ ഇവിടെനിന്ന് നിനക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പൊയ്ക്കൊള്ളുക.

 കോകിലനാരിപോലെ നീ പരഭൃതയല്ലോ , 

പോക വൈകാതെ നിന്നെക്കാൺകയിലിച്ചയില്ല."

 കുയിൽപ്പേടയെപ്പോലെ അന്യനാൽ വളർത്തപ്പെട്ടവളാണ് നീ. പെട്ടെന്ന് പൊയ്ക്കൊള്ളുക. നിന്നെ കണ്ടു നിൽക്കാൻ എനിക്കാഗ്രഹമില്ല."

സുന്ദരി ശകുന്തള പിന്നെയുമുരചെയ്താൾ

 നിന്ദാവാണികൾ കേട്ടു മന്ദാക്ഷഭാവത്തോടും

ദുഷ്ഷന്തന്റെ നിന്ദാവചനങ്ങൾ കേട്ട് ലജ്ജിതയായ ശകുന്തള ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

“കടുകിന്മണി മാത്രമുള്ളാരു പരദോഷ 

മുടനെ കാണുന്നു നീ, നിന്നുടെ ദോഷം പിന്നെ 

കണ്ടാലും ഗജമാത്രം കാണുന്നിലേതു, മത 

പണ്ഡിതന്മാർക്കുപോലുമുള്ളൊരു ശീലമത്രെ 

  അന്യരുടെ കടുകുമണിപോലത്തെ ദോഷങ്ങൾ ഉടൻ നീ കണ്ടെത്തുന്നു. വലുതായാലും സ്വന്തം ദോഷങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ഇത് പണ്ഡിതന്മാർക്കു പോലുമുള്ള സ്വഭാവമാണ്.

നിന്നുടെ ജന്മത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമെന്നുടെ ജന്മം,

മന്നിടത്തിങ്കലെന്ന് നിനക്കു ചരിക്കാമോ? 

മേദിനിയിലും പുനരന്തരീക്ഷത്തിങ്കലും

ഭേദമെന്നിയേ നടന്നീടാമിന്നെനിക്കെടോ!

നിന്നുടെ ജന്മത്തേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമാണ് എന്റെ ജന്മം. ഭൂമിയിലല്ലാതെ നിനക്ക് സഞ്ചരിക്കാനാവുമോ? ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും ഒരു പോലെ സഞ്ചരിക്കാനെനിക്കാവും.

ഭേദവും നമ്മിലെത പാരമുണ്ടോർക്കുന്നേരം

 ചേതസി വിചാരിക്ക ഭൂപതിതിലകമേ

മേരുവും കടുകുമുള്ളതരമുണ്ടു നമ്മിൽ,

സാരജ്ഞനല്ലൊട്ടുമോർത്തോളം ധാത്രീശ  ഭവാൻ 

അല്ലയോ രാജാവേ, നമ്മൾ തമ്മിൽ വളരെ വ്യത്യസ്തരാണെന്നു നീ മനസ്സിലാക്കിക്കൊള്ളുക. മേരുപർവതവും കടുകും തമ്മി ലുള്ള അന്തരം നമ്മൾ തമ്മിലുണ്ട്. ചിന്തിച്ചിടത്തോളം താങ്കൾ ഒട്ടും അറിവുള്ളവ നല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.

കണ്ണാടി കാണുമോളവും തന്നുടെ മുഖമേറ്റം

നന്നെന്നു നിരൂപിക്കുമെത്രയും വിരൂപൻമാർ.

മറ്റുള്ള ജനങ്ങൾക്കു കുറ്റങ്ങൾ പറഞ്ഞീടും, 

മുറ്റും തന്നുടെ കുറ്റമൊന്നറികയുമില്ല.

കുറ്റമില്ലാതെ ജനം കുറ്റമുള്ളവരേയും

 ചെറ്റു നിന്ദിക്കയില്ല. തമ്മുടെ ഗുണങ്ങളാൽ.

സ്വന്തം മുഖം കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്നതുവരെ അത് ഭംഗിയു ള്ളതാണെന്ന് വിരൂപന്മാർ കരുതുന്നു. അത്തരക്കാർ മറ്റുള്ളവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ പറഞ്ഞു നടക്കും, സ്വന്തം കുറ്റങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുകയുമില്ല. കുറവുകളില്ലാത്തവർ മറ്റുളളവരുടെ കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടെത്തി നിന്ദിക്കുകയില്ല.

മത്തേഭം പാംസുസ്നാനം കൊണ്ടല്ലോ സന്തോഷിപ്പ

നിത്യവും സ്വച്ഛജലം തന്നിലേ കുളിച്ചാലും.

സജ്ജന നിന്ദകൊണ്ട് ദുർജ്ജനം സന്തോഷിച്ചു,

സജ്ജനത്തിനു നിന്ദയില്ല. ദുർജ്ജനത്തേയും. 

നിത്യവും തെളിഞ്ഞ ജല ത്തിൽ കുളിച്ചാലും മദയാനയ്ക്ക് മണ്ണിൽ കുളിക്കുമ്പോഴേ സന്തോഷമുണ്ടാവുക യുള്ളു. ഇതുപോലെയാണ് ദുർജനങ്ങളും, നല്ല ആളുകളെ നിന്ദിക്കുമ്പോഴേ ദുർജ്ജ നങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം തോന്നുകയുള്ളൂ. സജ്ജനങ്ങൾ ഇത്തരക്കാരല്ല.

സത്യധർമ്മാദി വെടിഞ്ഞീടിന പുരുഷനെ 

ക്രുദ്ധനാം സർപ്പത്തെക്കാളേറ്റവും പേടിക്കേണം.

മൂർഖനാമവനോടു പണ്ഡിതൻ ശുഭാശുഭ

 മാഖ്യാനം ചെയ്താൽ മൂർഖനം ഗ്രഹിച്ചീടും.

 നല്ലനായിരിപ്പൂവൻ നല്ലതു ഗ്രഹിച്ചീടും

വെള്ളത്തെ വെടിഞ്ഞു പാലന്നമെന്നതുപോലെ

സത്യധർമ്മങ്ങൾ വെടിഞ്ഞ പുരുഷനെ കുദ്ധനായ സർപ്പത്തെക്കാൾ പേടിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അറിവില്ലാത്തവനായ അവനോട് പണ്ഡിതന്മാർ ശുഭാശുഭകാര്യ ങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ അതിൽ നിന്ന് അശുഭം മാത്രമേ അവൻ ഗ്രഹിക്കുകയുള്ളൂ. മന സ്സിൽ നന്മയുള്ളവർ നല്ല കാര്യങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഗ്രഹിക്കും. പാലും വെള്ളവും കലർത്തി നൽകിയാൽ അതിൽനിന്ന് അരയന്നം പാൽ മാത്രം കുടിക്കുന്നതുപോ ലെയാണത്."

എന്നെല്ലാം ശകുന്തള പറഞ്ഞാരനന്തരം

 വിണ്ണിൽനിന്നശരീരിതന്നുടെ വാക്യം കേട്ടു. 

ശകുന്തള ഇപ്രകാരം പറയവേ ആകാശത്തുനിന്ന് അശരീരി കേട്ടു.

“ഭരിച്ചുകൊൾക തവ പുത്രനെ വൈകാതെ നീ

സുരസ്ത്രീസമയായ കൗശികപുത്രിയോടും. 

ഭരതനെന്ന നാമതിനാലന്നു വാനോർ 

ധരണീപതിയോടു ചൊന്നതു കേട്ട മൂലം

“ദേവസ്ത്രീസമയായ ശകുന്തളയെയും സ്വന്തം പുത്രനെയും നീ സ്വീകരിക്കുക. രാജ്യഭരണം വൈകാതെ മകനെ ഏൽപ്പിക്കുക. അങ്ങനെ അവൻ ഭരതനെന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായിത്തീരും. എന്ന് ദേവന്മാര്‍ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

കല്യാണഘോഷത്തോടും കൈക്കൊണ്ടു, ശകുന്തള 

വല്ലഭനോടുംകൂടി സന്തോഷം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ,

ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ ദുഷ്ഷന്തൻ ശിരസാവഹിച്ചു. ശകുന്തള ഭർത്താവിനോടൊപ്പം സന്തോഷപൂർവം കഴിഞ്ഞു.

(മഹാഭാരതം കിളിപ്പാട്ട് - സംഭവപർവം)

Romanticism in literature

Romanticism (also known as the Romantic movement or Romantic era) was an artistic, literary, musical and intellectual movement that originated in Europe towards the end of the 18th century; in most areas it was at its peak in the approximate period from 1800 to 1850. Romanticism was characterized by its emphasis on emotion and individualism, clandestine literature, paganism, idealization of nature, suspicion of science and industrialization, as well as glorification of the past with a strong preference for the medieval rather than the classical. It was partly a reaction to the Industrial Revolution, the social and political norms of the Age of Enlightenment, but also the scientific rationalization of nature. It was embodied most strongly in the visual arts, music and literature; it had a major impact on historiography, education, chess, social sciences and the natural sciences. It had a significant and complex effect on politics, with romantic thinkers influencing conservatism, liberalism, radicalism and nationalism. 

 and classicism of the Enlightenment, Romanticism revived medievalism and elements of art and narrative perceived as authentically medieval in an attempt to escape population growth, early urban sprawl, and industrialism.

Although the movement was rooted in the German Sturm und Drang movement, which preferred intuition and emotion to the rationalism of the Enlightenment,  the events and ideologies of the French Revolution were also proximate factors since many of the early Romantics were cultural revolutionaries and sympathetic to the revolution.  Romanticism assigned a high value to the achievements of "heroic" individualists and artists, whose examples, it maintained, would raise the quality of society. It also promoted the individual imagination as a critical authority allowed of freedom from classical notions of form in art. There was a strong recourse to historical and natural inevitability, a Zeitgeist, in the representation of its ideas. In the second half of the 19th century, Realism was offered as a polar opposite to Romanticism. The decline of Romanticism during this time was associated with multiple processes, including social and political changes.

In literature, Romanticism found recurrent themes in the evocation or criticism of the past, the cult of "sensibility" with its emphasis on women and children, the isolation of the artist or narrator, and respect for nature. Furthermore, several romantic authors, such as Edgar Allan Poe, Charles Maturin and Nathaniel Hawthorne, based their writings on the supernatural/occult and human psychology. Romanticism tended to regard satire as something unworthy of serious attention, a view still influential today. The Romantic movement in literature was preceded by the Enlightenment and succeeded by Realism.

Some authors cite 16th-century poet Isabella di Morra as an early precursor of Romantic literature. Her lyrics covering themes of isolation and loneliness, which reflected the tragic events of her life, are considered "an impressive prefigurement of Romanticism",[49] differing from the Petrarchist fashion of the time based on the philosophy of love.

The precursors of Romanticism in English poetry go back to the middle of the 18th century, including figures such as Joseph Warton (headmaster at Winchester College) and his brother Thomas Warton, Professor of Poetry at Oxford University.[50] Joseph maintained that invention and imagination were the chief qualities of a poet. The Scottish poet James Macpherson influenced the early development of Romanticism with the international success of his Ossian cycle of poems published in 1762, inspiring both Goethe and the young Walter Scott. Thomas Chatterton is generally considered the first Romantic poet in English.[51] Both Chatterton and Macpherson's work involved elements of fraud, as what they claimed was earlier literature that they had discovered or compiled was, in fact, entirely their own work. The Gothic novel, beginning with Horace Walpole's The Castle of Otranto (1764), was an important precursor of one strain of Romanticism, with a delight in horror and threat, and exotic picturesque settings, matched in Walpole's case by his role in the early revival of Gothic architecture. Tristram Shandy, a novel by Laurence Sterne (1759–67), introduced a whimsical version of the anti-rational sentimental novel to the English literary public. 

ബാബു കാമ്പ്രത്ത് - കൈപ്പാട് -ഡോക്യുമെന്ററി- ആശയം

 പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകനും ഡോക്യുമെന്ററി സംവിധായകനുമാണ് ബാബു കാമ്പ്രത്ത്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ബിഹൈൻഡ് ദ മിസ്റ്റ്' എന്ന സിനിമയ്ക്ക് 2012 ലെ നോൺ ഫീച്ചർ വിഭാഗത്തിൽ മികച്ച സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയുള്ള ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. ചിത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാണവും സംവിധാനവും ക്യാമറയും ബാബു കാമ്പ്രത്തിൻറേതാണ്.

2010-ലെ ഗോവ അന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ മികച്ച പരിസ്ഥിതിചിത്രത്തിനുള്ള വസുധ പുരസ്കാരം നേടിയ ചിത്രമാണ് കൈപ്പാട്. മേളയുടെ ഹ്രസ്വചിത്ര വിഭാഗത്തിൽ പരിസ്ഥിതി ചിത്രങ്ങൾക്കുള്ള മത്സരവിഭാഗത്തിലാണ് കൈപ്പാട് പ്രദർശിപ്പിച്ചത്. നിയാംഗിരി യു ആർ സ്റ്റിൽ എലൈവ് എന്ന ചിത്രത്തോടപ്പമാണ് ഈ ചിത്രത്തിനു പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്. മത്സരവിഭാഗത്തിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പത്ത് പരിസ്ഥിതി ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ബാബു കാമ്പ്രത്ത് സംവിധാനം ചെയ്ത കൈപ്പാടിനു പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്.

ഡോക്കുമെന്ററി ആശയം

കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ അഴിമുഖ പ്രദേശത്തെ ഒരു വെള്ളത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ഭൂമിയിൽ ഒരു വർഷം വരുന്ന ജൈവികപരിണമങ്ങളാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒന്നരവർഷം കൊണ്ടാണ് ചിത്രീകരണം പൂർത്തിയായത്. പ്രകൃതിയെ ദ്രോഹിക്കാതെ കൈപ്പാട് പാടങ്ങളിൽ നടത്തുന്ന പരമ്പരാഗത കൃഷിരീതിയെ നിലനിർത്തേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയാണ് ഈ ചിത്രത്തിലെ കാതൽ.

ജൈവകൃഷിരീതികളിലൂടെ ഒരുവെള്ളം പ്രവേശിക്കുന്ന പാടങ്ങളിൽ നെല്ല്, ചെമ്മീൻ കൃഷി ചെയ്യുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് ശാസ്ത്രീയവീക്ഷണത്തോടെ ചിത്രത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം മാനുഷിക ഇടപെടലുകളാൽ ജൈവവ്യവസ്ഥയുടെ സ്വാഭാവികമായ കഴിവുകളെ ഏതു രീതിയിൽ സമ്പന്നമാക്കുന്നുവെന്ന് ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ ആവിഷ്കരിക്കുന്നു.

എന്താണ് കൈപ്പാട്?

കടലിനോട് പുഴയോട് ചേർന്ന് കാണപ്പെടുന്ന ഉപ്പുവെള്ളം നിറഞ്ഞ ചതുപ്പുനിലങ്ങളാണ് കൈപ്പാട് നിലങ്ങൾ. വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ഉപ്പുവെള്ളം കയറുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ പരമ്പരാഗത കൃഷിരീതിയാണ് കൈപ്പാട് കൃഷി. ശാസ്ത്രീയമായ കൃഷിരീതികളിലൂടെ ഇത്തരം മേഖലകളിലെ കാർഷിക പരീക്ഷണങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുകയും വിജയം വരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിൽ പണ്ട് മുതൽക്കേ ഉള്ള കൈപ്പാട് നെൽകൃഷി വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഇത്തരം കൈപ്പാട് ശേഖരങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനെതിരെ പ്രതിഷേധങ്ങൾ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

കടലിനോടൊ പുഴയോടോ ചേർന്നുള്ള ഉപ്പുരസമുള്ള ചതുപ്പിലാണ് കൈപ്പാട് കൃഷി. ഉപ്പുരസത്തെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിവുള്ള നെല്ലിനങ്ങൾ മാത്രമേ ഇവിടെ കൃഷിചെയ്യാൻ സാധിക്കൂ. ജൈവരീതിയിലാണ് കൈപ്പാട് കൃഷി ചെയ്യുന്നത്. നിലങ്ങളിലെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ ഈ കൃഷിരീതി വളരെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്. വർഷത്തിൽ ഒറ്റത്തവണയുള്ള നെൽകൃഷി മുതൽ ഒക്ടോബർ മുതൽ. നവംബറിൽ കൊയ്ത്ത്. ശേഷം മത്സ്യകൃഷിക്കായി നിലം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഏപ്രിലിൽ മത്സ്യങ്ങളെ വിളവെടുത്ത ശേഷം വീണ്ടും നെൽകൃഷി ചെയ്യുന്നു. കോഴിക്കോട്, കണ്ണൂർ, കാസർഗോഡ് ജില്ലകളിലായി നാലായിരത്തിലധികം ഹെക്ടറുകളിൽ കൃഷിചെയ്തിരുന്ന കൈപ്പാട് നിലങ്ങളിൽ പകുതിയോളം ഉപയോഗശൂന്യമാണ്.

മത്സ്യം -കവിത

 ടി.പി രാജീവന്‍-മത്സ്യം - കവിത 

കൃതികള്‍ 

• വാതിൽ 
• രാഷ്ട്രതന്ത്രം 
• കോരിത്തരിച്ച നാൾ 
• വയൽക്കരെ ഇപ്പോഴില്ലാത്ത
• പ്രണയശതകം 
• യാത്രാവിവരണം
• പുറപ്പെട്ടു പോകുന്ന വാക്ക്
• ലേഖനസമാഹാരം
    അതേ ആകാശം അതേ ഭൂമി
• നോവൽ
   പാലേരിമാണിക്യം ഒരു പാതിരാക്കൊലപാതകത്തിന്റെ കഥ 
• കെ.ടി.എൻ. കോട്ടൂർ എഴുത്തും ജീവിതവും
  (ഇവ രണ്ടിനും സംവിധായകൻ രഞ്ജിത്ത് യഥാക്രമം പാലേരിമാണിക്യം ഒരു പാതിരാക്കൊലപാതകത്തിന്റെ കഥ (ചലച്ചിത്രം), ഞാൻ (ചലച്ചിത്രം) എന്ന പേരുകളിൽ ചലച്ചിത്രാവിഷ്ക്കാരം കൊടുത്തു.)

മത്സ്യം കവിത

മണൽത്തരിയോളം പോന്നൊരു
മത്സ്യം
കടൽത്തരിയോട്
ഒറ്റയ്ക്ക് പൊരുതി നിന്നു.

വെയിലേറ്റങ്ങളുടെ
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ
അവൻ
എല്ലാകൊടികൾക്കും മുകളിൽ
ഒഴുക്കുകൾ ഉൾവലിയുമ്പോൾ
എല്ലാ രഹസ്യങ്ങൾക്കും അടിയിൽ.
വലകണ്ണികൾക്ക്
അവനോളം ചെറുതാകാനായില്ല ;
ചൂണ്ടക്കൊളുത്തുകൾക്ക്
അവനെപ്പോലെ വളയാനും .
വായ്ത്തലകൾക്ക്
അവന്‍റെ വേഗവും കിട്ടിയില്ല .

അവനെ
പരുന്തിൻ കണ്ണുകൾക്ക്
കോർത്തെടുക്കാനോ
ഉപ്പുവയലുകൾക്ക്
ഉണക്കിയെടുക്കാനോ
ധ്രുവങ്ങൾക്ക്
മരവിപ്പിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല

നക്ഷത്രങ്ങളും
അവതാരങ്ങളും
അവന്റെ
തലയ്ക്കോ വാലിനോ മുകളിലൂടെ
കടന്നുപോയി .

അവൻ
ഒരു കഥയിലും പിടികൊടുത്തില്ല
ഒരു കണ്ണാടിയിലും കാഴ്ചയായില്ല
ഒരു ചന്തയിലും നാണം കെട്ടില്ല .

കടലിന്‍റെ
ഭ്രാന്തുപിടിച്ച രക്തത്തിലൂടെ
ചുട്ടുപഴുത്ത സൂചിപോട്ടുപോലെ
ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു ;

പിന്നിൽ
തന്നെക്കാൾ വേഗത്തിൽ
കടൽ
ദഹിച്ചു ദഹിച്ചു വരുന്നത്
അറിയാതെ.

ഓര്‍മ്മിക്കാന്‍ സൂചനകള്‍

• കടല്‍ത്തിര 
• മണല്‍ തരി 
• ഒറ്റക്ക് പൊരുതുക 
• വേലിയേറ്റം - എല്ലാ കൊടികള്‍ക്കും മുകളില്‍
• ഉള്‍വലിയുക- രഹസ്യങ്ങള്‍ക്ക് അടിയില്‍ 
• വലക്കണ്ണി - അവനോളം -ചെറുതാകില്ല
• ചൂണ്ടക്കൊളുത്ത് -അവനെപ്പോലെ വളയില്ല 
• വായ്ത്തല - അവന്‍റെ വേഗം കിട്ടില്ല 
• പരുന്തിന്‍ കണ്ണ് -കോര്‍ത്ത് എടുക്കില്ല 
• ഉപ്പുവയല്‍ - കള്‍ക്ക്  ഉണക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല 
• ധ്രുവങ്ങള്‍ക്ക് - മരവിപ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കില്ല 
• നക്ഷത്രങ്ങള്‍ , അവതാരങ്ങള്‍ - തലയിലോ വാലിലോ കടന്നു പോകും 
• കഥയില്‍ പിടി കൊടുത്തില്ല 
• കണ്ണാടി -കാഴ്ച ആയില്ല 
• ചന്ത - നാണം കെട്ടില്ല 
• കടല്‍- ഭ്രാന്ത്‌ പിടിച്ച രക്തം - ഒഴുകി നടന്നു,
• കടല്‍ ദഹിച്ച് ദഹിച്ച് വരുന്നത് അറിയാതെ 

 

AUGUST: OSAGE COUNTY BY TRACY LETTS

Tracy Letts is a multifaceted award winning actor and playwright. From pulp-inspired crime, to horror, to his own family tragedies, the subject matter of Tracy Letts' plays has been diverse. Letts received the 2008 Pulitzer Prize for Drama for his play August: Osage County and a Tony Award for his portrayal of George in the revival of Who's Afraid of Virginia Woolf? He has written the screenplays of three films adapted from his own plays. August: Osage County written by Tracy Letts, is undoubtedly a brilliant play about a dysfunctional family that is obligated to deal with veiled duplicities an cruelty. It centers on the home of the Weston’s up country in Oklahoma -overheated Midwestern Plains territory. When the large Weston family unexpectedly reunites after Dad disappears, their Oklahoman family homestead explodes in a maelstrom of repressed truths and unsettling secrets. 

The matriarch, Violet, depressed and addicted to pain pills and “truth-telling,” is joined by her three daughters and their problematic lovers, who harbor their own deep secrets, her sister Mattie Fae and her family, well-trained in the Weston family art of cruelty, and finally, the observer of the chaos, the young Cheyenne housekeeper Johnna, who was hired by Beverly just before his disappearance. Holed up in the large family estate in Osage County, Oklahoma, tensions heat up and boil over in the ruthless August heat. All major actions in this play show the character’s need for escape through a push a pull pattern found within the scenes. Throughout act two, the characters constantly push and pull against one another, unable to keep their bodies or their mouths still and quiet. They argue and fight one moment, and then the next, they have nothing to say. Their restless demeanor illustrates their need to escape from their family both physically and emotionally.

 The language throughout the play conveys a lot about the characters’ eager attempts to escape their past. Karen’s undying attempts to make her new fiancé Steve a part of the family illustrates her need to distinguish herself as her own woman. Throughout second act, she continuously talks about him to the others, making him out to be the greatest thing that has ever happened to her. In making Steve a part of the family and getting her family’s approval, she would be able to truly distinguish herself away from her hometown in Oklahoma. She wants to be her own person with Steve, living a new, glamorous life away from all the madness and disorder she once knew. With this sporadic language, Letts also utilizes contrasting images of order and harmony to further convey a sense of disorder. The house is constantly a mess, something that is inevitable in a household with two substance abusers. However, Johnna creates a sense of order that the house does not possess on it’s own. 

Letts also uses literal images of the blacked-out windows at the beginning of the show to create a setting in which the characters want to escape. . From the top of the first act, the audience immediately sees a dark, gloomy home. Another way Letts shows the inescapable feeling in this show is through the unbearable Oklahoma heat. The heat is representative of the intolerable dysfunction present in Beverly and Violet’s home. Once Beverly started talking about Violet’s addiction, Johnna physically shows the audience that she is hot. This idea is manifested throughout the play to show how inescapable the family dynamics are. Another example of Violet’s need to escape through her drugs comes out through her slurred dialect. In the beginning scene when she first meets Johnna, she can hardly get a solid sentence formed. 

Through this language, the audience can quickly pick up on her inability to control the affect the drugs are having on her body. In an attempt to regain control and make sense, she tries to over-articulate. But despite her attempts, the drugs have taken over her ability to do so, thus causing her to slur her words. Violet is unable to process her sadness and anxiety. She cannot fathom the thought of having to take care of the bills and house all by herself now that her husband is gone. She is slowly realizing that she will be the one taking care of everything now, and cannot deal with all of the overwhelming feelings that come with the responsibility. This slow loss of control is shown in her taking pills in order to escape from her pain. A prominent theme in August: 

Osage County is the way shame is used to dehumanize another character. Each character does it in some form or another, giving him or her a feeling of false power over the other. Another theme in this show is the character’s need to escape their problems with something external, whether that is drugs or physically leaving home. Barbara and Karen moved away from home and started their own families; Bill escaped his relationship with Barbara by having an affair; Jean escapes her father’s affair and parent’s separation through marijuana; Ivy and Little Charles plan to get away by moving to New York together; Beverly and Violet used alcohol and drugs in order to escape their troubles.

സന്ദർശനം (ബാലചന്ദ്രൻ ചുള്ളി്ക്കാട്) കവിതയുടെ ആശയം ചുരുങ്ങിയ വാക്കുകളിൽ.

ബാലചന്ദ്രൻ ചുളളിക്കാട് എഴുതിയ കവിതയാണ് സന്ദർശനം. ഈ കവിത കവി അനുഭവിച്ച പ്രണയത്തെയും പ്രണയനഷ്ടത്തെയും വരച്ചുകാട്ടുന്നു. 

തീവ്രമായി പ്രണയിച്ച കാമുകനും കാമുകിയും പിരിയുന്നു. വർഷങ്ങൾ ശേഷം  ഒരു സന്ദർശനമുറിയിൽ  കണ്ടുമുട്ടുന്നു. 

പക്ഷെ ഒരുപാട് നാളുകൾക്ക് ശേഷം കണ്ടുമുട്ടിയ അവർക്ക് ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. സന്ദർശകർക്കുള്ള മുറിയിൽ അവർ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കുകയാണ്.

 ജനലിനപ്പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കുമ്പോൾ പകൽവെളിച്ചം മറഞ്ഞു സന്ധ്യയാകുന്നതാണ് കവി കാണുന്നത്. തന്റെ ജീവിതവും ആ പകൽവെളിച്ചം പോലെ പൊളിഞ്ഞു പോയി എന്ന് കവി ചിന്തിക്കുന്നു. 

 കാമുകിയുമൊത്തുള്ള മനോഹരനിമിഷങ്ങളുടെ ഓർമ്മകളെ മനസ്സിന്റെ ചില്ലുകൂട്ടിൽ അടച്ചിരിക്കുകയാണ് കവി. പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കുമ്പോൾ സന്ധ്യാസമയത്ത് കിളികൾ കൂടണയാൻ പോവുകയാണ്‌. കവി തന്റെ ഓർമ്മകളെയാണ്‌ കൂട്ടിലടയ്ക്കുന്നത്. താനും കാമുകിയും പരസ്പരം നഷ്ടപ്പെട്ടവർ ആണെന്ന് ഒരു നിമിഷം മറന്നുവോ എന്ന് കവി സംശയിക്കുന്നു.

 പ്രണയത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ കവിയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുന്നു. ശ്വാസം പോലും സംഗീതമായി മാറുന്നു.

 പ്രണയിച്ചപ്പോൾ ചെമ്പകം പൂത്തപോലെയുള്ള കരൾ ആയിരുന്നു കവിയുടേത്. പക്ഷെ ആ കരൾ ഇപ്പോൾ പ്രണയനഷ്ടം കൊണ്ട് കരിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. 

പുക വലിച്ചു കറ പിടിച്ച ചുണ്ടിൽ നിന്ന് കവിത പോലും ഇപ്പോൾ പുറത്തേയ്ക്ക് വരുന്നില്ല .

കവിയ്ക്ക് പറയാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല. തനിക്ക് പറയാനുള്ള കാര്യങ്ങളെ ചിറക് നിവർത്തുവാൻ കഴിയാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് കരയുന്ന പക്ഷിയോടാണ് കവി ഉപമിക്കുന്നത്.

കവിയുടെ ചിന്തകൾ ഓർമ്മയാകുന്ന കടലിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയാണ്‌. മൈലാഞ്ചിയണിഞ്ഞ പ്രണയിനിയുടെ കൈവിരലിൽ  തൊട്ടപ്പോൾ തന്റെ മനസ്സിൽ സ്വപ്‍നങ്ങൾ നിറഞ്ഞതും കവി ഓർക്കുന്നു.

 മനോഹരമായ അവളുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് നോക്കിയപ്പോൾ തന്റെ മനസ്സ് പൂത്തുലഞ്ഞതും കവി ഓർക്കുന്നു.

 പ്രണയിനിയുടെ കുങ്കുമത്തരി പുരണ്ട ചില  പ്രണയാർദ്രനിമിഷളെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകൾ കവിയുടെ മനസ്സിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നു.

കവി പഴയ ഓർമ്മകളിൽ നിന്നും വർത്തമാനകാലത്തെക്ക് വരുന്നു. തിരക്കേറിയ നഗരവീഥികളിൽ വാഹനങ്ങൾ ചീറിപ്പായുന്നു. കവിയും ഇപ്പോൾ നിരന്തരം നഗരത്തിരക്കുകളിൽപെട്ട് അലഞ്ഞു നടക്കുന്നു. മദ്യത്തിൽ മുങ്ങിയുള്ള നരകരാത്രികളാണ് ഇപ്പോൾ കവിയുടേത്. ഏതൊക്കെയോ ലോഡ്ജുകളിൽ ആണ്  താമസിക്കുന്നത്. 

ചില നിമിഷങ്ങളിൽ കവിയുടെ പ്രാണൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. ആ നിമിഷത്തിൽ മനസ്സ് പഴയ കാലത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യും. അപ്പോഴും ഇരുളിൽ പ്രണയിനിയുടെ കരുണ നിറഞ്ഞ മുഖം ഉദിക്കുന്നതായി കവിയ്ക്ക് തോന്നുമായിരുന്നു. അത് കവിയ്ക്ക് ഒരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.ഇങ്ങനെ ഓർമ്മകളിലും തനിയ്ക്ക് ആശ്വാസം നൽകുന്ന അവളോട് ഇപ്പോൾ നന്ദി പറയുന്നത് പോലും കവി ഒഴിവാക്കുന്നു. കാരണം എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ രണ്ടുപേരും കരഞ്ഞുപോകും. വീണ്ടും പിരിയുവാൻ സമയമായി. തങ്ങൾ പണ്ടേ പിരിഞ്ഞവരാണല്ലോ എന്ന് കവി ഓർക്കുന്നു. തങ്ങൾ രണ്ട് പേരും രാത്രിയുടെ നിഴലുകൾ ആണെന്ന് കവി കരുതുന്നു.