ജീവിതത്തിൽ സ്വൈരവിഹാരം നടത്തേണ്ട കുട്ടപ്പായി എന്നൊരു കർഷകബാലനെ ബാലവേലയുടെ നിഷിദ്ധലോകത്തേക്ക് സാമ്പത്തിക/സാമൂഹികവ്യവസ്ഥ എങ്ങനെ കെണിവച്ച് അകപ്പെടുത്തുന്നു എന്നാണ് ഒറ്റാൽ സിനിമ കാണിച്ചു തരുന്നത്. കുട്ടനാടിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പറഞ്ഞ കഥയ്ക്ക് യഥാർഥ കുട്ടനാട്ടുകാരനായ വാസവൻ എന്നൊരു സാധാരണക്കാരനെ താക്കോൽ കഥാപാത്രമാക്കിയതിൽ തുടങ്ങുന്നു ചിത്രത്തിന്റെ മികവ്. മനുഷ്യരുടെ അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങളും സംഘർഷങ്ങളും ലോകത്തെവിടെയും സമാനമാണെന്ന കാഴ്‌ചപ്പാടാണ് റഷ്യൻ കഥാകൃത്ത് ആൻ്റൺ ചെഖോവിന്റെ വാങ്കയെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ച ഈ സിനിമയ്ക്കുള്ളത്.
സാർവലൗകികമായ കഥയുടെ സാരാംശം സമകാലിക കേരളപരിസ്ഥിതിയിലേക്ക് മലയാളംപുനഃപ്രതിഷ്ഠിച്ച ഒറ്റാലിനെ ജോഷി മംഗലത്ത് എന്ന കന്നിത്തിരക്കഥാകൃത്ത് സാമൂഹിക, സാമ്പത്തിക, പാരിസ്ഥിതിക പ്രസക്തിയുള്ളതാക്കി. സാഹിത്യത്തിൽ നിന്ന് സിനിമയിലേക്കുള്ള ലക്ഷണമൊത്ത അനുവർത്തനത്തിന് കാലികമായ ഉദാഹരണമാണ് ഒറ്റാൽ.
മൂലകഥ റഷ്യയിലെ അക്കാലത്തെ ബാലവേലയെന്ന നീറുന്ന സാമൂഹികവിഷയത്തെയാണ് പ്രശ്നവൽക്കരിച്ചതെങ്കിൽ, ഒറ്റാൽ പ്രമേയത്തോടു നീതിപുലർത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ, കുട്ടനാടിൻ്റെ പ്രകൃതിയിലും ആവാസവ്യവസ്ഥയിലും സംസ്കാരത്തിലും ഇടപെട്ടുകൊണ്ട് ഹരിതകേന്ദ്രീകൃതമായൊരു അധിക മാനം നൽകി. ബാലസഹജമായ നിഷ്കളങ്കതയെ പ്രകൃതിയുമായി സമരസപ്പെടുത്തുന്നതാണ് ഒറ്റാലിന്റെ ഇതിവൃത്തം.
തമിഴ്‌നാട്ടിലെങ്ങോ ഉള്ള പടക്കനിർമ്മാണശാലയിലെ അസംഖ്യം അനധികൃത ബാലവേലക്കാരിൽ ഒരാളായി എത്തിപ്പെടുന്ന കുട്ടപ്പായി എന്ന എട്ടുവയസുകാരൻ താറാവു വളർത്തുകാരനായ വല്യപ്പച്ചന് തൻ്റെ വിഷമതകൾ എണ്ണിപ്പറഞ്ഞു മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ള ആശ വെളിപ്പെടുത്തിയെഴുതുന്ന കത്തിൻ്റെ വോയ്സ് ഓവറിലാണു ചിത്രത്തിൻ്റെ തുടക്കം.
കുട്ടനാട്ടിൽ കൊയ്തുകഴിഞ്ഞ പുഞ്ചപ്പാടത്തെ കൃമികീടങ്ങളെ തീറ്റാനെത്തുന്ന വല്യപ്പച്ചായിയിലേക്കും അവനിലേക്കും കാഴ്ചപ്പെടുകയാണ് സിനിമ. നാട്ടിലെ സമപ്രായക്കാർക്കെല്ലാം വർഷാവർഷം താറാവുമായി വരുന്ന വല്യപ്പച്ചായി 'താറാവു മാപ്പിള'യാണ്. മുമ്പെല്ലാം അയാൾക്കൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന മകനും ഭാര്യയും ഇത്തവണയില്ലാത്തതിനെപ്പറ്റി നാട്ടുകാർ തിരക്കുന്നു. പാടത്തു മാടംകെട്ടി തങ്ങുന്ന കാലം താറാവുമുട്ട കൊണ്ടുപോയിക്കൊടുക്കുന്ന വീട്ടിലെ ഗൃഹനാഥൻ ഇക്കാര്യം അയാളോടു ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. മകനും ഭാര്യയും ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയായിരുന്നു, അവരുടെ മകനാണ് കുട്ടപ്പായി. മകനും ഭാര്യയും ആത്മഹത്യ ചെയ്ത കാരണത്തെപ്പറ്റി ഗൃഹനാഥൻ പുച്ഛത്തോടെ മാപ്പിളയോടന്വഷിക്കുന്നു. 'കൃഷി ചെയ്ത് കടം കയറിയാണ് അവർ ജീവിതമവസാനിപ്പിച്ചത് ' എന്ന നിസ്സംഗ മറുപടിയിൽ ചോദ്യകർത്താവ് ചൂളി ചെറുതാവുകയാണ്.
കേരളത്തിൻ്റെ കാർഷികമേഖല നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധിയെയും അതുണ്ടാക്കുന്ന സാമ്പത്തിക പ്രത്യാഘാതങ്ങളെയും കേവലമൊരു ചോദ്യത്തിലും ഉത്തരത്തിലും അതിൽനിന്നു കുട്ടപ്പായിയുടെ നിഷ്കളങ്കമുഖത്തിലേക്കും കട്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് ഹൃദയാവർജകമായി ആവിഷ്‌കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ വീട്ടിലെ ദമ്പതികളുടെ സമപ്രായക്കാരനായ കുട്ടിയുമായി എളുപ്പം ചങ്ങാത്തം കൂടുന്നു കുട്ടപ്പായി. പാടത്തും പറമ്പിലും നായയോടൊപ്പം കളിച്ചുനടക്കുന്ന ചെക്കനോട് വലിയ കൂട്ടിനൊന്നും പോകേണ്ട എന്ന അച്ഛന്റെ വിലക്ക് മുഖവിലയെടുത്ത് അവനെ അല്പം അവജ്ഞയോടെയാണ് നോക്കുന്നതെങ്കിലും സ്കൂളിൽ പ്രോജക്ടുകൾക്ക് കിളിക്കൂടും തവളയും മറ്റും എത്തിച്ചുകൊടുത്ത കുട്ടപ്പായിയുമായി അവനും പെട്ടെന്നടുക്കുന്നു. സ്കൂൾപഠനം തുടരണമെന്ന ആഗ്രഹം കുട്ടപ്പായി വല്യപ്പച്ചായിയോട് പങ്കുവെക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അന്നന്നത്തെ അപ്പത്തിനു തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന അയാൾക്ക് താങ്ങാനാവുന്നതല്ല അത്. പ്രകൃതിയിൽ നിന്നാണു കുട്ടപ്പായി ജീവിതം പഠിക്കുന്നത്. ജീവികളെയും സസ്യങ്ങളെയും കണ്ടും തൊട്ടും അവൻ ജ്ഞാനമാർജിക്കുന്നു. പാടത്ത് നിലമുഴുതും വെള്ളം തേവിയും ഒറ്റാലിൽ മീൻപിടിച്ചും ചൂണ്ടയിട്ടും പ്രകൃതിയിൽനിന്നുള്ള അറിവുനേടൽ. തൂക്കണാംകുറൂവിക്കൂടു കണ്ട് വലിയവീട്ടിലെ കുട്ടി അതെന്താണെന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, പ്രകൃതിയിൽനിന്നു മനുഷ്യനെ എത്രനാൾ മാറ്റി നിർത്താമെന്ന അർഥവത്തായ ചോദ്യം കൂടി ഉന്നയിക്കുന്നു സംവിധായകൻ. പഠിത്തത്തിൽ അവനുള്ള താൽപര്യം തിരിച്ചറിയുന്ന ചങ്ങാതിയുടെ അമ്മ മകനോടൊപ്പം അവനെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചിരുത്തി പഠിപ്പിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഭർത്താവിന്റെ താൽപര്യത്തിനപ്പുറം കടന്ന് കുട്ടപ്പായിയെയോ മാപ്പിളയെയോ സഹായിക്കാനുള്ള മനക്കരുത്ത് അവർക്കില്ല. ഒരിക്കൽ സ്കൂളിലെ പ്രവൃത്തിപരിചയമേളയ്ക്ക് എന്തു കൊണ്ടുപോകും എന്ന ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ഉഴറുന്ന ചങ്ങാതിക്കായി വയലിലെ കളിമണ്ണുകൊണ്ടൊരു ശില്പമുണ്ടാക്കി സമ്മാനിക്കുന്നു, കുട്ടപ്പായി. അവനിഷ്ടപ്പെട്ട കായൽമീൻ കറിയും ചോറുമടങ്ങുന്ന വിശിഷ്ടഭോജനം വല്യപ്പച്ചായിയെ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിച്ച് കൂട്ടുകാരനെ വിരുന്നിനു ക്ഷണിച്ചു കാത്തിരിക്കുന്ന കുട്ടപ്പായിക്ക് നിരാശ സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ വരാതിരിക്കുമ്പോൾ സാമ്പത്തിക, സാമൂഹിക വിഭാഗീയത വിമർശന വിധേയമാക്കുന്നുണ്ട് സിനിമ. ചങ്ങാതിയെ അവസാനമായി കണ്ട് അവൻ സമ്മാനിച്ച 'ടോട്ടോച്ചാൻ' പുസ്തകം തിരിച്ചേൽപ്പിച്ചു യാത്ര പറയാനെത്തുന്ന കുട്ടപ്പായിക്ക്, ഭർത്താവിനോടുള്ള പുച്ഛം മറച്ചുവയ്ക്കാതെ അയാളുടെ കീശയിൽനിന്ന് നല്ലൊരു തുകയെടുത്ത് സമ്മാനിക്കാൻ തയ്യാറാവുന്നു കൂട്ടുകാരൻ്റെ അമ്മ. പക്ഷേ, അതു വാങ്ങാൻ നിൽക്കാതെ കുട്ടപ്പായി പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വല്യപ്പച്ചായി ഗുരുതരമായ രോഗത്തിനടിമയാവുന്നു. തൻ്റെ കാലശേഷം കുട്ടപ്പായിയുടെ ഭാവിയാലോചിച്ചിട്ട് ഒരന്തവും കിട്ടുന്നില്ല അയാൾക്ക്. ഒടുവിൽ തങ്ങളെ പല ദിക്കിലേക്കും കൊണ്ടുപോകുന്ന മേസ്തിരി എന്ന ട്രക്ക് ഡ്രൈവറുടെ പലപ്പോഴായുള്ള നിർദേശത്തിന് വഴങ്ങാൻ തീരുമാനിക്കുകയാണ് മാപ്പിള. ദൂരെ ഏതോ ഫാക്ടറിയിൽ കുട്ടപ്പായിക്ക് ജോലി ചെയ്തുകൊണ്ട് സ്വസ്ഥമായി ജീവിക്കാം എന്നാണ് മേസ്തിരിയുടെ മോഹന വാഗ്ദാനം. അതു പൂർണ്ണമായും വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, മറ്റു വഴിയില്ലാതെ കുട്ടപ്പായിയെ അയാൾക്കൊപ്പം പറഞ്ഞയയ്ക്കുകയാണയാൾ. ഹൃദയം പറിച്ചെടുക്കുന്ന വേദനയോടെയാണ് അയാളതു ചെയ്യുന്നത്, കാണികൾ അതു കാണുന്നതും. കുട്ടപ്പായിയുടെ സന്തതസഹചാരിയായ നായപോലും ബഹുദൂരം കരയിലൂടെ ഓടിയശേഷം അവൻ മറുകര താണ്ടുമ്പോൾ നിസ്സഹായതയോടെ കുരച്ചും മോങ്ങിയും യാത്രയാക്കുന്ന ദൃശ്യം മറക്കാനാവില്ല! പൗത്രനെ വിട്ടുപിരിയാൻ തീരുമാനിച്ച ശേഷമുള്ള ക്രിസ്‌മസിന് കുട്ടപ്പായിയുടെ ആഗ്രഹപ്രകാരം, അവൻ ഇതുവരെ കാണാത്തത്ര വലുപ്പത്തിൽ ഒരു നക്ഷത്രമുണ്ടാക്കി അതവന്റെ ചങ്ങാതിയുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തു തൂക്കിക്കൊടുക്കുന്നു വല്യപ്പച്ചായി. മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ കുട്ടപ്പായിയെ മേസ്‌തിരിക്കൊപ്പം പറഞ്ഞയക്കുന്നതോടെ ശൂന്യമായ മനസ്സുമായി തകർന്ന അവസ്ഥയിലാകുന്നു മാപ്പിള. അവൻ്റെ കൂട്ടുകാരനാവട്ടെ, പ്രവൃത്തിപരിചയമേളയിൽ അവന്റെ ശില്പത്തിന് പുരസ്കാരം കിട്ടുമ്പോൾ കുറ്റബോധവും കുട്ടപ്പായിയെ നഷ്ടപ്പെട്ട വേദനയുംകൊണ്ട് നീറുകയാണ്. തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പടക്കനിർമാണശാലയിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞ ശേഷമുള്ള അനുഭവങ്ങളിൽ മാത്രമാണ് ബാലവേലയുടെ പീഡനരംഗങ്ങളുള്ളത്. ഒറ്റപ്പെടലിൻറെ തുരുത്തിൽ നിസ്സഹായവസ്ഥയുടെ ഒറ്റാലിൽ ചൂഷണവിധേയമാവുന്ന നിഷ്കളങ്ക ബാല്യത്തിന്റെ നോവും ദൈന്യവും. പ്രമേയത്തെ നിഷ്പ്രഭമാക്കുന്ന ഒരു ഘടകവുമില്ല എന്നതാണ് ഒറ്റാലിനെ പൂർണ്ണതയോടടുപ്പിക്കുന്നത്.
എം. ജെ. രാധാകൃഷ്ണൻ്റെ ഛായാഗ്രഹണവും എസ്. രാധാകൃഷ്ണനും സിനോയ് ജേക്കബും ചേർന്നു നിർവഹിച്ച ശബ്ദരൂപകല്പനയും പത്മഭൂഷൺ കാവാലം നാരായണപ്പണിക്കരും ശ്രീവത്സൻ ജെ. മേനോനും ചേർന്നു സൃഷ്ടിച്ച സംഗീതവുമെല്ലാം ചിത്രത്തിന്റെ പൊതുസ്വത്വത്തോടും ശില്പത്തോടും അടർത്തിമാറ്റാനാവാത്തവിധം ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു.
കുട്ടനാടിൻ്റെ പരിസ്ഥിതി അപ്പാടെ ഒപ്പിയെടുത്തിട്ടുണ്ട് ക്യാമറ. ഒരു ദൃശ്യഖണ്ഡം പോലും എടുത്തുമാറ്റാനാവില്ലെന്ന നിലയ്ക്ക് ഭദ്രമാണ് ബി. അജിത്കുമാറിന്റെ ചിത്രസന്നിവേശം. എണ്ണമറ്റ വാദ്യോപകരണങ്ങളും ആലാപനവുമെല്ലാം ചേർന്ന് വിന്യസിക്കുമ്പോഴുണ്ടാവുന്ന സിംഫണിയോടും വർണ്ണങ്ങളുടെ യഥോചിതവും യുക്തിപൂർവവുമായ വിനിയോഗംവഴി ചിത്രകാരൻ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ദൃശ്യലയത്തിനും സമാനമായ സാങ്കേതികവും കലാപരവുമായ ഇഴുകിച്ചേരലാണ് ഒറ്റാലിൻ്റെ ധന്യത. വല്യപ്പച്ചായിയെ അവതരിപ്പിച്ച കുമരകം വാസവൻ യഥാർഥത്തിൽ കുമരകത്തെ മത്സ്യത്തൊഴിലാളിയാണ്.
2014 ദേശീയ ചലച്ചിത്ര പുരസ്കാരങ്ങളിൽ മികച്ച പരിസ്ഥിതിചിത്രത്തിനുള്ള പുരസ്കാരവും മികച്ച അവലംബിത തിരക്കഥയ്ക്കുള്ള പുരസ്കാരവും ഈ ചിത്രത്തിനു ലഭിച്ചു. കേരളത്തിന്റെ അന്തർദേശീയ ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ സുവർണ്ണചകോരം നേടുന്ന ആദ്യ ഇന്ത്യൻ സിനിമയായി.
ഹരിത സിനിമ -എ. ചന്ദ്രശേഖർ
പഠന പ്രവർത്തനങ്ങൾ
സാഹിത്യാസ്വാദനവും സിനിമാസ്വാദനവും: 'ഒറ്റാൽ'
നമ്മൾ സാധാരണയായി പരിചയപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സാഹിത്യാസ്വാദനവും ഒരു ദൃശ്യകലയായ സിനിമാസ്വാദനവും തമ്മിൽ പ്രകടമായ വ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. വായനക്കാരന്റെ ഭാവനയിലൂടെ മാത്രം ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ് സാഹിത്യമെങ്കിൽ, കേവലം വായനക്കപ്പുറം കാഴ്ചയുടെയും കേൾവിയുടെയും അനന്തമായ സാധ്യതകളിലൂടെ പ്രേക്ഷകനെ അനുഭവിപ്പിക്കുന്നതാണ് സിനിമാസ്വാദനം. 'ഒറ്റാൽ' എന്ന ചലച്ചിത്രവും അതിന്റെ പാഠഭാഗവും നൽകുന്ന സൂചനകൾ ഈ വ്യത്യാസത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ദൃശ്യ-ശ്രാവ്യ അനുഭവങ്ങളുടെ സ്വാധീനം: സാഹിത്യത്തിൽ വാക്കുകളിലൂടെയും വർണ്ണനകളിലൂടെയും കടന്നുവരുന്ന കാര്യങ്ങൾ സിനിമാസ്വാദനത്തിൽ നേരിട്ട് കൺമുന്നിൽ കാണാൻ സാധിക്കുന്നു. എം. ജെ. രാധാകൃഷ്ണന്റെ ഛായാഗ്രഹണത്തിലൂടെ കുട്ടനാടിന്റെ പരിസ്ഥിതിയും പ്രകൃതിയും അപ്പാടെ ക്യാമറയിലൊപ്പിയെടുക്കുമ്പോൾ അത് പ്രേക്ഷകനിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ദൃശ്യാനുഭവം അദ്വിതീയമാണ്. കാവാലം നാരായണപ്പണിക്കരും ശ്രീവത്സൻ ജെ. മേനോനും ചേർന്നു സൃഷ്ടിച്ച സംഗീതവും, എസ്. രാധാകൃഷ്ണനും സിനോയ് ജേക്കബും ചേർന്നു നിർവഹിച്ച ശബ്ദരൂപകല്പനയും സിനിമാസ്വാദനത്തെ കൂടുതൽ ഹൃദ്യവും ശക്തവുമാക്കുന്നു.
ഭാവനയ്ക്ക് നൽകുന്ന ദൃശ്യരൂപം:
റഷ്യൻ കഥാകൃത്ത് ആന്റൺ ചെഖോവിന്റെ 'വാങ്ക' എന്ന കഥയെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് 'ഒറ്റാൽ' നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. സാഹിത്യരൂപത്തിലുള്ള ആ കഥ വായിക്കുമ്പോൾ വായനക്കാരൻ തന്റെ സ്വന്തം ഭാവനയിലാണ് കഥാപാത്രങ്ങളെയും ചുറ്റുപാടുകളെയും സങ്കൽപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ സിനിമാസ്വാദനത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ, ജോഷി മംഗലത്തിന്റെ തിരക്കഥയിലൂടെയും ജയരാജിന്റെ സംവിധാനത്തിലൂടെയും അത് സമകാലിക കേരളപരിസ്ഥിതിയിലേക്ക് കൃത്യമായ ഒരു ദൃശ്യരൂപമായി മാറുന്നു. കുട്ടപ്പായി എന്ന എട്ടുവയസുകാരന്റെയും വല്യപ്പച്ചായിയുടെയും നൊമ്പരങ്ങൾ പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിൽ നേരിട്ട് ആഴത്തിൽ പതിക്കുന്നത് ഈ ദൃശ്യവൽക്കരണത്തിലൂടെയാണ്.
അഭിനയവും ഭാവതീവ്രതയും:
സാഹിത്യത്തിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെ ജീവിക്കുമ്പോൾ, സിനിമയിൽ യഥാർത്ഥ മനുഷ്യർ അവരായിത്തന്നെ ജീവിക്കുകയാണ്. കുമരകം വാസവൻ എന്ന യഥാർത്ഥ മത്സ്യത്തൊഴിലാളി വല്യപ്പച്ചായിയായി വേഷമിട്ടപ്പോൾ അതിൽ അഭിനയത്തിന്റെ കൃത്രിമത്വമില്ലായ്മ അനുഭവപ്പെടുന്നു. പൗത്രനെ പിരിയുമ്പോഴുള്ള മാപ്പിളയുടെ തകർന്ന അവസ്ഥയും, തമിഴ്‌നാട്ടിലെ പടക്കനിർമ്മാണശാലയിൽ ഒറ്റപ്പെടുന്ന കുട്ടപ്പായിയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയും പ്രേക്ഷകനെ കരയിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ അനുഭവവേദ്യമാക്കുന്നത് സിനിമാസ്വാദനത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.
പരിസ്ഥിതിയോടുള്ള ഇഴുകിച്ചേരൽ:
പാഠഭാഗത്ത് വിവരിക്കുന്നതുപോലെ, ദൃശ്യസന്നിവേശവും വർണ്ണങ്ങളുടെ യുക്തിപൂർവമായ വിനിയോഗവും എല്ലാം ചേരുമ്പോൾ സാഹിത്യത്തിൽ ലഭിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ദൃശ്യലയവും കലാപരമായ ഇഴുകിച്ചേരലും സിനിമാസ്വാദനത്തിലൂടെ സാധ്യമാകുന്നു.
ചുരുക്കത്തിൽ, അക്ഷരങ്ങളുടെ ലോകത്തുനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, പ്രകൃതിയുടെയും മനുഷ്യരുടെയും ജീവിതത്തോട് നേരിട്ട് സംവദിക്കാനും, സംഗീതം, ക്യാമറ, ശബ്ദം, അഭിനയം എന്നിവയിലൂടെ ഒരു പൂർണ്ണമായ അനുഭവതലത്തിലേക്ക് പ്രേക്ഷകനെ കൈപിടിച്ചുയർത്താനും സിനിമാസ്വാദനത്തിന് കഴിയുന്നുണ്ട് എന്ന് 'ഒറ്റാൽ' എന്ന സിനിമയും ഈ പാഠഭാഗവും നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
കുട്ടപ്പായി - കഥാപാത്ര നിരൂപണം
സാഹിത്യത്തിൽ നിന്നും സിനിമയിലേക്ക് അനുവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട 'ഒറ്റാൽ' എന്ന ചിത്രത്തിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രമാണ് എട്ടുവയസ്സുകാരനായ കുട്ടപ്പായി. ബാലവേലയുടെ ക്രൂരതയും സാമ്പത്തിക-സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയുടെ ചൂഷണവും നേരിടേണ്ടി വരുന്ന ഒരു കർഷകബാലന്റെ പ്രതീകമാണ് കുട്ടപ്പായി. പ്രകൃതിയോടും ജീവികളോടും ഇണങ്ങിനിന്ന് ജീവിതം പഠിക്കുന്ന നിഷ്കളങ്കനായ ഒരു കുട്ടിയാണ് അവൻ. പാടത്ത് നിലമുഴുതും വെള്ളം തേവിയും ഒറ്റാലിൽ മീൻപിടിച്ചും ചൂണ്ടയിട്ടുമാണ് അവൻ ജ്ഞാനം ആർജിക്കുന്നത്. സ്കൂളിൽ പോയി പഠിക്കാനും അറിവുനേടാനും വലിയ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിലും, അന്നന്നത്തെ അപ്പത്തിനുപോലും ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന വല്യപ്പച്ചായിക്ക് ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിപ്പിച്ചു കൊടുക്കാൻ കഴിയാതെ വരുന്നു.
മാതാപിതാക്കളുടെ ദാരുണമായ ആത്മഹത്യയ്ക്കു ശേഷം വല്യപ്പച്ചായിയുടെ സംരക്ഷണത്തിൽ വളരുന്ന കുട്ടപ്പായി, സമൂഹത്തിലെ സാമ്പത്തിക വിഭാഗീയതയുടെയും ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും ഇരയായി മാറുന്നു. ചങ്ങാതിക്കൊപ്പം ഇരുന്ന് പഠിക്കാനും പ്രവൃത്തിപരിചയമേളയ്ക്കായി മണ്ണിൽ ശില്പങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു നൽകാനുമൊക്കെ അവൻ താല്പര്യം കാണിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും സാഹചര്യങ്ങൾ അവനെ അതിൽ നിന്നെല്ലാം അകറ്റുന്നു. വല്യപ്പച്ചായിയുടെ രോഗാവസ്ഥയും ദാരിദ്ര്യവും മൂലം ഒടുവിൽ ദൂരെ ഏതോ ഫാക്ടറിയിൽ ജോലി ചെയ്യാൻ പോകാൻ നിർബന്ധിതനാകുന്ന കുട്ടപ്പായി, തമിഴ്‌നാട്ടിലെ ഒരു പടക്കനിർമ്മാണശാലയിൽ അനധികൃത ബാലവേലക്കാരിൽ ഒരാളായി എത്തിച്ചേരുന്നു.
പടക്കനിർമ്മാണശാലയിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞുള്ള അനുഭവങ്ങളിൽ ബാലവേലയുടെ പീഡനങ്ങളും ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ തുരുത്തിൽ നിസ്സഹായാവസ്ഥയിൽ ചൂഷണത്തിനിരയാവുന്ന നിഷ്കളങ്ക ബാല്യത്തിന്റെ നോവും ദൈന്യവുമാണ് കുട്ടപ്പായിയിലൂടെ ദൃശ്യമാകുന്നത്. പ്രകൃതിയുടെ പച്ചപ്പിൽ സ്വൈരവിഹാരം നടത്തേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു ബാല്യത്തെ സാമ്പത്തിക വ്യവസ്ഥ എങ്ങനെയാണ് കെണിവച്ച് അകപ്പെടുത്തുന്നത് എന്നതിന്റെ ഏറ്റവും ഹൃദയഭേദകമായ ഉദാഹരണമാണ് കുട്ടപ്പായിയുടെ കഥാപാത്രം.
ഒരു ചലച്ചിത്രമേഖലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന വ്യക്തിയുമായി (സംവിധായകൻ) അഭിമുഖം നടത്തുന്നതിനായി തയ്യാറാക്കിയ ചോദ്യാവലി:
- * സിനിമയിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ താങ്കളെ പ്രേരിപ്പിച്ച ഘടകങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാണ്?
- * ഒരു കഥയെ സിനിമയായി മാറ്റുമ്പോൾ (അനുവർത്തനം ചെയ്യുമ്പോൾ) പ്രധാനമായും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ എന്തെല്ലാമാണ്?
- * 'ഒറ്റാൽ' പോലുള്ള പ്രകൃതിയോടും പരിസ്ഥിതിയോടും നീതി പുലർത്തുന്ന ഹരിത സിനിമകളുടെ പ്രസക്തി ഇന്നത്തെ കാലത്ത് എന്താണ്?
- * ചിത്രീകരണം നടത്തുമ്പോൾ കുട്ടനാടിന്റെ പശ്ചാത്തലം തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള കാരണം എന്തായിരുന്നു?
- * ചലച്ചിത്രനിർമ്മാണത്തിൽ സാങ്കേതിക വിഭാഗങ്ങളുടെ (ഛായാഗ്രഹണം, ശബ്ദരൂപകല്പന, സംഗീതം) പങ്ക് എത്രത്തോളം വലുതാണെന്ന് താങ്കൾ കരുതുന്നു?
- പുതുതായി സിനിമയിലേക്ക് കടന്നുവരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് താങ്കൾക്ക് നൽകാനുള്ള സന്ദേശം എന്താണ്?
**സിനിമാസ്വാദനം: ചെമ്മീൻ**
തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ളയുടെ വിഖ്യാതമായ അതേ പേരിലുള്ള നോവലിനെ ആസ്പദമാക്കി രാമു കാര്യാട്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത് 1965-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ക്ലാസിക് സിനിമയാണ് 'ചെമ്മീൻ'. കേരളക്കരയുടെ തീരദേശ സംസ്കാരവും കടലിന്റെ മക്കളായ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ ജീവിതവും ഐതീഹ്യങ്ങളും ഇഴചേർത്തുവെച്ച മലയാളത്തിലെ എക്കാലത്തെയും മികച്ച ദൃശ്യവിസ്മയങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.
കടലിന്റെ നിയമങ്ങളും മനുഷ്യന്റെ വിശ്വാസങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രമേയം. കടലമ്മയെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി മാത്രം ജീവിക്കുന്ന തീരദേശവാസികളുടെ ഇടയിൽ നടക്കുന്ന കറുത്തമ്മയുടെയും പരീക്കുട്ടിയുടെയും പ്രണയവും, അതിനെത്തുടർന്നുള്ള സംഭവവികാസങ്ങളുമാണ് ചിത്രം പറയുന്നത്. കടലമ്മയുടെ കോപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിശ്വാസങ്ങളും മനുഷ്യന്റെ വികാരങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ഇഴകീറിയുള്ള വിശകലനമാണ് കഥയുടെ അടിത്തറ.
തകഴിയുടെ നോവലിന്റെ തനിമ ചോർന്നുപോകാതെ ചലച്ചിത്ര രൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റാൻ തിരക്കഥാകൃത്തുകൾക്ക് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സംഭാഷണങ്ങളും സന്ദർഭങ്ങളും പ്രേക്ഷകരുടെ മനസ്സിൽ എന്നും തങ്ങിനിൽക്കുന്നവയാണ്. ഗ്രാമീണ തനിമയും സമുദായത്തിന്റെ വിശ്വാസങ്ങളും തിരക്കഥയിൽ വളരെ ശക്തമായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രശസ്ത ക്യാമറാമാൻ മാർക്കസ് ബാർട്ട്ലെട്ടാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ഛായാഗ്രഹണം നിർവ്വഹിച്ചത്. ആദ്യമായി പൂർണ്ണമായും കളറിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാള ചിത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായ ചെമ്മീനിൽ, കടലിന്റെയും കടപ്പുറത്തിന്റെയും മനോഹരമായ ദൃശ്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം ഒപ്പിയെടുത്തു. കടലിന്റെയും തിരമാലകളുടെയും ഭംഗി ക്യാമറയിലൂടെ പ്രേക്ഷകിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നതിൽ ചിത്രം പൂർണ്ണ വിജയം നേടി.
തീരദേശത്തെ സാധാരണക്കാരായ മത്സ്യത്തൊഴിലാളികളുടെ വേഷവിധാനങ്ങൾ വളരെ യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെയാണ് ചിത്രത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അന്നത്തെ കാലത്തെ കേരളീയ തീരദേശ ജനതയുടെ ജീവിതരീതിയും വസ്ത്രധാരണശൈലിയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു ചിത്രത്തിലെ വസ്ത്രാലങ്കാരം.
സലീൽ ചൗധരിയുടെ സംഗീതവും വയലാറിന്റെ വരികളും ചെമ്മീനെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് ഉയർത്തി. "മാൻപേടയായ്...", "കടലിനക്കരെ പോണോരെ...", "പെണ്ണാളേ പെണ്ണാളേ..." തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ ഇനിയും മലയാളിമനസ്സുകളിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്നു. കടലിന്റെ ഇരമ്പലുകളും ഗാനങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതവും ചിത്രത്തിന്റെ വൈകാരിക മുഹൂർത്തങ്ങളെ കൂടുതൽ ശക്തമാക്കി.
മധു (പരീക്കുട്ടി), ഷീല (കറുത്തമ്മ), കൊട്ടാരക്കര ശ്രീധരൻ നായർ (ചെമ്പൻ കുഞ്ഞ്), സത്യൻ (പളനി) തുടങ്ങിയവരുടെ അഭിനയം അതീവ ഹൃദ്യമായിരുന്നു. ചെമ്പൻ കുഞ്ഞായി കൊട്ടാരക്കരയും, പളനിയായി സത്യനും, കറുത്തമ്മയായി ഷീലയും നൽകിയ പ്രകടനം മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ മൈൽക്കല്ലുകളാണ്.
മികച്ച ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള ആക്കാലത്തെ രാഷ്ട്രപതിയുടെ സ്വർണ്ണമെഡൽ നേടിയ ആദ്യ ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സിനിമയാണ് 'ചെമ്മീൻ'. അഭിനയം, സംഗീതം, ഛായാഗ്രഹണം തുടങ്ങി എല്ലാ മേഖലകളിലും തിളങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഈ ചിത്രം മലയാള സിനിമാ ചരിത്രത്തിലെ സുവർണ്ണ അധ്യായമാണ്.
No comments:
Post a Comment